Na chwilę obecną największa ilość energii produkowana jest z paliw pierwotnych, tj. węgiel kamienny, brunatny, ropa naftowa, gaz ziemny i uran. Teraz zasoby te są znaczne, jednakże w miarę wzrostu zapotrzebowania na energię, będą stopniowo ulegać wyczerpaniu. Spalanie tychże paliw negatywnie wpływa na środowisko, ponieważ podczas tego procesu do atmosfery przedostaje się tlenek węgla, siarki i azotu. Energia z paliw kopalnych jest nieodnawialna, należy więc wykorzystać te źródła energii, które ulegają odnowieniu. Należą do nich energia słoneczna, geotermalna, energia wód, energia przypływów i odpływów mórz, energia wiatrów i energia biomasy. Obecnie energią, która ma największe znaczenie, jest energia wód, energia wiatru i energia słoneczna. Energia wiatru ma największe znaczenie w krajach, które są pozbawione innych surowców energetycznych. Wiele krajów Europy zachodniej wykorzystuje także wiatraki prądotwórcze w celu produkcji energii. Z kolei wykorzystanie energii słonecznej jest bardzo trudne, ponieważ emitowana przez Słońce energia posiada małą gęstość oraz nie ma ciągłości w jej odpływie. Energia ta wykorzystywana jest jedynie lokalnie do ogrzewania pomieszczeń, a także wody, która wykorzystywana jest w gospodarstwach domowych, do czego służą montowane na dachach budynków kolektory. Dzięki energii wiatru możliwe jest uprzemysłowienie tych krajów, które pozbawione są innych surowców energetycznych, jednak jej pozyskiwanie wymaga potężnych nakładów finansowych na budowę zapór, a także hydroelektrowni i linii przesyłowych wysokiego napięcia.